Wikia

Harry Potter Wiki

Stik-de-Moord

2.881pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share

Stik-de-Moord (Engels: Lethifold)

Classificatie Ministerie van Toverkunst: XXXXX - Bekende Tovenaardoder/Onmogelijk af te richten of te temmen

Dit wezen is ook wel bekend als de Sluier des Doods (Engels: Living Shroud) . De Stik-de-moord is, gelukkig, een zeldzaam schepsel, dat uitsluitend in tropische landen voorkomt. Het lijkt op een zwarte mantel van ongeveer een centimeter dik (dikker als het pas een slachtoffer heeft gedood en verteerd heeft), die ’s nachts geruisloos over de grond glijdt. De eerste beschrijving van de Stik-de-moord was van de hand van de tovenaar Fransiscus Gasthuis, die het geluk had om in 1782, toen hij op vakantie was in Papoea-Nieuw-Guinea , een aanval van een Stik-de-moord te overleven. Hij beschrijft deze aanval als volgt:

"Rond een uur of één ’s nachts, toen ik me eindelijk soezerig begon te voelen, hoorde ik vrij dichtbij een zacht, ritselend geluid. Ik dacht dat het de bladeren aan de bomen rond het huis waren en draaide me om in bed, met mijn rug naar het raam.Daardoor ving ik een glip op van een vormeloze zwarte schaduw, die onder mijn slaapkamerdeur door gleed. Ik bleef roerloos liggen en probeerde slaperig te bedenken wat er in vredesnaam zo’n schaduw kon werpen in een kamer die alleen verlicht werd door de maan. Ongetwijfeld overtuigde het feit dat ik niet bewoog, de Stik-de-moord ervan dat zijn potentiële slachtoffer nog sliep. Tot mijn afschuw begon de schaduw tegen het bed op te kruipen en voelde ik zijn geringe gewicht op mijn lichaam drukken. Het leek nog het meest op een golvende zwarte cape, die met zachtjes wapperende randen over het bed naar me toegleed. Verlamd van angst bleef ik liggen en kwam pas met een ruk overeind toen ik een klamme aanraking voelde op mijn kin. Het ding probeerde me te smoren en gleed onverbiddelijk verder omhoog, over mijn mond en neusgaten, maar ik bleef me verzetten, al wikkelde hij me steeds strakker in zijn kille plooien. Ik kon niet om hulp roepen en zocht op de tast naar mijn toverstok. Het ding sloot zich om mijn gezicht, zodat ik geen adem meer kon halen en duizelig werd, maar ik concentreerde me uit alle macht op een verlammende bezwering en, toen die het monster niet tegenhield – hoewel de Lamstraal een gat in mijn slaapkamerdeur blies – op een Stremspreuk, die echter ook geen effect had. Nog steeds verwoed tegenstribbelend rolde ik van het bed en plofte op de grond, nu van top tot teen in de Stik-de-moord gewikkeld. Ik wist dat ik op het punt stond het bewustzijn te verliezen door zuurstofgebrek. Vertwijfeld schraapte ik mijn laatste krachten bijeen, wees met mijn toverstok van me af, op de dodelijke plooien van het monster, riep de herinnering op aan de dag dat ik tot voorzitter van mijn plaatselijke Fluimsteenvereniging was benoemd en sprak de Patronusbezwering uit. Vrijwel direct voelde ik frisse lucht op mijn gezicht en toen ik opkeek, zag ik dat de dodelijke schaduw op de hoorns werd genomen door mijn Patronus. Hij vloog door de kamer en glibberde vlug uit het zicht."
—Beschrijving

Zoals Gasthuis zo dramatisch beschrijft, is de Patronusbezwering de enige spreuk waarvan bekend is dat hij een Stik-De-Moord afweert. Omdat het monster normaal gesproken uitsluitend slapende mensen aanvalt, hebben slachtoffers echter zelden de gelegenheid om zich met wat voor spreuk dan ook te verdedigen. Zodra hij zijn prooi met succes heeft gesmoord, verteert de Stik-De-Moord zijn voedsel ter plekke in zijn/haar bed. Vervolgens verlaat hij het huis weer, ietsje groter en dikker dan eerst, en laat geen spoor van zichzelf of zijn maaltijd achter.

Omdat de Stik-De-Moord geen sporen achterlaat, is het aantal slachtoffers van dit wezen vrijwel onmogelijk vast te stellen. Ietsje gemakkelijker te bepalen is het aantal tovenaars dat, om hun eigen, weinig verheffende redenen, een aanval door een Stik-De-Moord in scéne zet. Het meest recente voorbeeld van dergelijke doortraptheid dateert uit 1973, toen de Tovenaar Charles l’Atan spoorloos verdween en alleen een haastig neergekrabbeld briefje achterliet op zijn nachtkastje, met de tekst: “O help een Stik-de-moord heeft me te pakken ik krijg geen lucht meer”. De vrouw en kinderen van Charles waren er door het smetteloze en lege bed van overtuigd dat hij inderdaad door zo’n monster was verslonden en begonnen aan een periode van strikte rouw, die ruw verstoord werd toen bleek dat Charles zo’n acht kilometer verderop samenwoonde met de waardin van de Groene Draak.

BronEdit

Deze pagina is een (deelse) kopie van Wizardzone

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki